R : Y : U : U

ในที่สุดก้อจบปี 1 แล้ว

รู้สึกว่าเฟรชชี่มันสิ้นสุดแล้วสินะ

ปีหน้าก้อจะมีน้องหน้าใหม่เข้ามา

อืม

อำลาศาลายาก้อไม่ได้ไป

เพราะไม่อำลากับเมทที่ปิ่นเกล้า

ศาลายา ที่จะไม่ได้เข้าไปนั่งเรียนทุกๆวัน

ไม่ได้วิ่งลงจากหอ ใส่เกียร์...วิ่งเข้าตึกแอล

ไม่ได้ปั่นจักก้า  ในวันศุกร์ที่ต้องเปลี่ยนวิชาเรียนจากเอสซี 4 ไป MT ท่ามกลางแสงอาทิตย์ของศาลายา (ที่รู้กันว่าร้อนสุดจิต)

ไม่ได้นั่งดูตัวบุ๋ยขึ้นจากคลองพร้อมกับภาวนาให้ได้เกรด A (ไม่ใช่ดอทเอนะ)

ไม่ได้เป็นอลิซในดินแดนเอสซีมหัศจรรย์ที่ตึกมันเชื่อมถึงกัน  แต่ดันต้องตรวจบัตร

ไม่ได้เจอผู้คนจากหลากหลายสำนัก แต่ปี 2 ก้อต้องเจอมันอยู่(หลายคน)

อดไปกิน MU Sushi ที่ไม่ค่อยได้ไป ส่วนใหญ่ไปเพราะมีคนเลี้ยง (กิน 4 ครั้ง จ่ายแค่ครั้งเดียว ที่เหลือมีคนเลี้ยง)

ไม่ได้แวะไปสยามสเตกซ์  ที่พึ่งพิงยามหิว  เพราะตื่นสาย (มีพระคุณมาก  โดยเฉพาะในวันพฤหัส  ที่ต้องเรียนฟิกะเคม  ซึ่งต้องใช้พลังงานเกือบทั้งหมด)

ไม่ได้ไปถ่งวา  ที่พึ่งพิงยามกลางวันแล้วคิดอะไรไม่ออก  อาหารอร่อยเมื่อหิวโซ  และเผ็ดจับจิต  ทั้งที่สั่งว่า ขอไม่เผ็ดค่ะ

โรงอาหารบน OP โรงอาหารที่ร้านอาหารตามสั่งทำได้ไวมาก  แต่เผ็ดกว่าที่ถ่งวาล้านเท่า  พิสูจน์แล้ว  น้ำหมดไปเป็นสิบแก้ว  ทุกคนเป็นพยาน

และอีกหลายๆที่ในศาลายา  ที่นานๆจะไปเยี่ยมแล้วสินะ

Bye Bye Salaya